EDİTORYAL

‘Bu bir veda değil, görüşeceğiz’ demiştik. Ama vedaymış… Jose Saramago’yu havaalanından uğurluyorduk. Son bir kahve içimi, İstanbul ziyareti hakkında son değerlendirmeler derken yeni bir edebiyat buluşması fikri zuhur ediverdi: Birlikte Yaşayabiliriz İstanbul. Hem proje hem slogan. Büyük romancı bunu hemen önündeki menü kartına İspanyolca yazdı, aramızda bir anlaşma olarak. Uluslararası bir proje olacaktı bu, merkezi ve ilk ayağı da İstanbul. İstanbul’a verilen bu değer bilgeceydi; başka yazarlar gibi Avrupa merkezli düşünmüyordu! Eşi Pilar del Rio projenin şekline ilişkin kolaylaştırıcı fikirler ortaya attı. Büyük usta “Geldiğim için mutluyum, ayrıldığım içinse hüzünlü” demişti ya, şimdi ayrılık hüznü yerini bu projenin getirdiği heyecana bırakmıştı. Ben de bundan cesaret alarak projenin yazınsal zemini ve destekçisi olarak bir dergi oluşturup yayınlasam nasıl olur diye sordum. Sevecenlikle gülümsedi, ‘projeyi bahane ediyorsun, anladım aklında bir dergi çıkarmak var’ anlamındaydı bu gülümseyiş.
Lanzorete adasındaki evlerine gelip kendisi ve Pilar’la bir söyleşi yapmak istediğimi de söyledim. “Ne zaman?” dedi. “Bu yaz,” dedim, “bitmeden”. “Gel,” dedi. Derginin uluslararası bağlantılarını da konuşabilecektik. Pasaport kontrolüne giderken son sözü “Vazgeçme evlat, yapacağını yap” oldu.
Vapur Edebiyat benim indimde Jose Saramago’nun vasiyeti. Edebiyat ortamı ve okurlar bu duygusal açıklamayı bağışlar diye umuyorum.
Her yeni edebiyat dergisi yitirdiğimiz ustaların vasiyeti, henüz hayatta olanların da tavsiyesidir. Vapur Edebiyat’ın bir bildirisi yok ama böyle bir bildirimi var. Haber, yorum, araştırma, deneme, eleştiri, tanıtım köşeleri bu bildirimin gereğini yerine getirmek için hararetli bir mutfakta hazırlandı. Onu, kimi kültürel ilgilerle birlikte, edebiyatın medyası olarak da tasarladık.
“Edebiyatın medyası”, kavramsal, ürüne dayalı dergiciliği oldukça aşan bir tanımlama. Bir vizyon ve ona bağlı iş yükü. Örneğin, Umberto Eco’nun yayıncılık misyonunu emanet ettiği Elisabetta Scarpi böyle vizyon gereği ilk defa medyamızda yer alacak. Virginia Woolf’un bahçesi ve bahçıvanlığı da. Genç şiir eleştirmeni Ali Özgür Özkarcı bir değer, onu görmemek olmaz. Biz genç edebiyatçılarımızın görünürlüğünü arttırmak istiyoruz. Hadi bunun için de bir şiar ortaya atalım: Açık Edebiyat!
Edebiyatta buluşalım, birlikte yaşamak daha kolay olacak. Daha incelikli olacağı da kesin

ADNAN ÖZER

EDİTÖRLER

Büyüyen Genç Edebiyat!

vapuredebiyat

.

.

..

vapuredebiyat

!

!

!

vapuredebiyat

^

^

^